Got me breaking down O.O

I noticed my self yesterday, SAD. ayoko ng ganon.
this past few days, nahuhuli ko sarili kong nakatulala at malungkot. (this is such a mysterious act)
i guess di ko na kayang itago narramdaman ko.
sasabog na ko.

Do i deserve all this pain?

I'm so tired of hiding it.
tired of escaping the truth and the fate.
tired of fixing all the problems.

TIRED AND PAIN . 2 words that describes what i feel.

mabuti pa pag tulog ako. dii ko naiisip lht ng problema.
dhil pag gising ako. walang segundo ang lumilipas na di ako nasasaktan.
dagdagan pa ng mga taong walang magawa sa buhay. (mga chismosa)
I can't put the blame on my mother. because in reality she's the victim here.

TAWA . TAWA . TAWA . yan sagot ko sa lht ng sakit.
Gusto ko lagi ako my katawanan. lagi my kausap para iba nmn maisip ko.

sinasabi ko sa mga kaibigan kong my mga problem na "wag mong problemahin ang problema para di na maging problema." mga salitang ilang beses ko ng nabitawan pero napakahirap gawin...
is this a trial of God? . but, for what???

ang hirap !! . SOBRANG HIRAP. aykong mapansin ng iba pero nhhalata na ata nila dhil sa magging thimik ko nitong  nag daang araw.
Super thankful ako to have a friend like Jamaica kasi, sya lng ung naging fireside ko and the only one that i lean on... SA LA MAT.

kelangan kong tumawa. ayokong makulong sa narramdaman ko.
kelangan kong LAKASAN ANG TAWA KO para dii marinig ang sadness inside.

sa mkkabasa nito. oh yan  ..  you now know what and how i feel.

ako si Danna. masayahin ako. mahilig akong tumawa. ((: